บันทึกการสร้างโลกการ์ตูน ตอนที่ 3
by COCON

 

เบื้องหลัง ธี.วี. ... การเริ่มสร้างตัวละครจาก "คู่ตรงข้าม" 

 

 

จากประสบการณ์ส่วนตัวในการคิดตัวละครที่เล่าในคราวก่อน ผมก็ได้แนวทางที่ใช้ในการพัฒนาตัวละครมาหลายอย่าง และหนึ่งในเรื่องที่พื้นฐานที่สุดแต่เอามาใช่ต่อยอดได้เยอะมากที่สุดเช่นกันก็คือเรื่อง “คู่ตรงข้าม” ครับ

 

หยิน-หยาง

ดำ-ขาว

มืด-สว่าง

ร้อน-เย็น

ดี-ชั่ว

ช้า-เร็ว

อ่อน – แข็ง

โง่ – ฉลาด

ฯลฯ

ยังมีอะไรอีกมากมายที่ล้วนเป็นวัตถุดิบเสาหลักในการคิดตัวละครสำหรับผม แต่การสร้างตัวละครไม่ได้จบแค่เลือกคู่ตรงข้ามข้างต้นแล้วจะมาเป็นตัวละครที่ใช้งานได้เลยนะครับ ผมยังมีแนวทางหลายอย่างที่ใช้พัฒนาให้ผลงานของเรามีเอกลักษณ์เฉพาะตัว อีกทั้งช่วยให้โครงเรื่องมีทั้งความแข็งแรงและความสมดุลอีกด้วย มาดูกันดีกว่าผมทำอะไรกับความเป็นคู่ตรงข้ามได้บ้าง ผ่านตัวอย่างที่น่าจะชัดเจนที่สุดก็คือเรื่อง “ธี.วี.” ครับ

 

สำหรับใครที่เคยอ่านเรื่องนี้แล้วก็คงไม่ต้องอธิบายกันแล้วว่ามันคู่ตรงข้ามขนาดไหน แต่สำหรับใครที่ยังไม่ได้อ่าน เรื่องนี้เกี่ยวกับตัวละครที่เป็นเด็กถาปัตสองคนคือ “ธี” กับ “วี” ซึ่งหัวข้อคู่ตรงข้ามคู่แรกที่ผมใช้คือ

 

ธี                                       วี

ขยัน+จริงจัง                                           ขี้เกียจ+สบาย ๆ

 

แต่ถ้าแค่นี้ก็คงพบได้ตามการ์ตูนทั่วไปอยู่แล้วใช่ไหมครับ ผมเลยขยายความเพิ่มเติมดังนี้

 

1

คิดความเป็นคู่ตรงข้ามที่มากกว่าหนึ่งเรื่อง

เนื้อหาส่วนต่อยอดนี้ จะเป็นไปในทางที่สอดคล้องกับปัจจัยเดิมหรือจะตรงข้ามเลยก็ยังได้ เพียงแต่ต้องคำนึงถึงความเหมาะสมและความเข้ากันด้วย นอกจากนี้ถ้ามีความเชื่อมโยงกับธีมเรื่อง จะช่วยสร้างความเฉพาะตัวได้มากขึ้นด้วยครับ

 

ประเด็นความสอดคล้องกับเนื้อหาเดิม

ธี ซึ่งมีนิสัยที่ขยันจริงจัง / เพิ่มอารมณ์ร้อนเข้าไป -> ร้อน -> ดุ

วี ซึ่งมีนิสัยขี้เกียจสบาย ๆ / เพิ่มความใจเย็นเข้าไป -> เย็น ->ใจดี

 

ประเด็นการเชื่อมโยงกับธีมแฝงของเรื่อง

อย่างเช่น ธี.วี. อ่านออกเสียงคล้ายกับ “ทีวี” ดังนั้นผมเลยเล่นกับการออกรายการทีวี

เพื่อให้เรื่องมันสนุกขึ้น ผมก็ใช้ไอเดียเกี่ยวกับทีวี มาวางนิสัยที่เป็นรายละเอียดให้กับตัวละครด้วย

 

ธี ->กลัวการออกรายการทีวี -> ขี้อาย

วี ->ชอบออกรายการทีวี -> กล้าแสดงออก

 

พอเราวางเนื้อหาคู่ตรงข้ามมากขึ้น ก็จะเริ่มเห็นความขัดแย้งภายในตัวละคร ที่พัฒนาเป็นเสน่ห์ของตัวละครได้อีกด้วย เช่น

ธี ----  หน้าโหดแต่ขี้อาย

(ซึ่งนิสัยแบบนี้ในฐานะนักวาดคือ...แกล้งมันมือมากครับ)

 

แต่วีซึ่งได้เนื้อหานิสัยที่ยังมีแต่ความเหนือชั้น จนทำให้ในเนื้อหาการ์ตูน 3 ตอนแรกมีแต่ธีที่โดนแกล้ง จะปล่อยให้วีมันลอยนวลแบบนี้ไม่ได้ ไม่งั้นก็เป็นแค่ตัวประกอบ NPC แบน ๆ ที่ไม่มีการพัฒนา ดังนั้นเลยต้องคิดถึงสมดุลแล้วใส่รายละเอียเพิ่มเติมเข้าไปให้มีมิติมากขึ้น เช่น

 

วี-> ขี้เกียจ -> ทำงานไม่ทัน แล้วก็ต้องขอความช่วยเหลือคนอื่น

ไม่เพียงแค่นั้น ถ้ามีแต่ด้านเรื่อยเปื่อยมันก็ไม่มีพัฒนาการ ดังนั้นเราอาจจะเพิ่มแบบนี้

 

วี – ”ขี้เกียจ” แต่เมื่อถึงเวลาสำคัญก็จะ ”ขยัน” ได้

ประมาณนี้ครับ

 

แต่จุดนี้แหละ ที่อาจกลายเป็นกับดักสำหรับคนคิดตัวละคร

เพราะเนื้อหาที่มีความขัดแย้งในตัวนั้น ถ้าไม่วางเงื่อนไขให้ดีแล้ว มันจะกลายเป็นตัวละครสองบุคลิกไปเลย

เช่นถ้าผมบอกว่า “วีเป็นคนขี้เกียจแต่ก็มีความจริงจัง” ... ตกลงวีเป็นคนแบบไหนกันแน่

 

การกำหนดเนื้อหาที่มีความขัดแย้งกันภายในคนเดียว จึงควรกำหนดว่าอันไหนเป็นตัวหลัก และอะไรคือเงื่อนไขเพิ่มเติมที่จะนำไปสู่ด้านตรงข้ามครับ

 

ที่ผมใช้กับวีเลยเป็นดังนี้

นิสัยขี้เกียจ - เป็นนิสัยหลัก

นิสัยขยัน – เกิดขึ้นเมื่อ ... “คนอื่นมาช่วยงาน”

อันนี้เอามาจากประสบการณ์ตรงที่ว่า ตอนเราทำงานของเราเอง จะทำเวลาไหนก็ทำไปได้แหละ แต่พอมีคนอื่นมาช่วยแล้วจะปล่อยตัวเหลาะแหละไม่ได้ วีก็น่าจะมีด้านที่ดีบ้างเหมือนกัน (เพื่อความสมดุลในตัวมัน ในฐานะที่ยังเป็นตัวเอก) ก็เลยเสริมไปแบบนั้น

 

ตรงจุดนี้ทำให้เราเล่นกับความตรงข้ามได้หลากหลายขึ้น นำไปสู่พล็อตเรื่องที่มาจากตัวละครนั้น

“ไม่ใช่สักแต่ยัดบทเข้าไปแบบเป็นใครมาแสดงก็ได้”

 

เรื่องก็จะออกมาเป็นประมาณว่า...

 

วีที่ปกติขี้เกียจ พอมีธีซึ่งขยันมาช่วยงาน ก็เลยยิ่งต้องขยันตามไปด้วย

แต่ธีซึ่งขยันและอึดอย่างที่สุด ก็ทำงานต่อไปจนวีเริ่มถึงขีดจำกัดและขยันไม่ไหวแล้ว

 

 

ซึ่งนี่เป็นเพียงแค่ทางเลือกหนึ่งที่ผมได้เลือกไว้ให้สองคนนี้ครับ ความจริงแล้วด้วยวัตถุดิบข้างต้นสามารถสร้าง ธี.วี. ในโลกคู่ขนานได้อีกมากมายหลายแบบที่เป็นไปได้เช่นกัน

ในโลกคู่ขนานมิติอื่น...

 

ธี...อาจเป็นคนขยันที่สมาธิสั้น เห็นใครอู้แล้วก็ต้องอู้ตาม

วี...อาจจะเป็นคนขี้เกียจที่พอมีแรงผลักดันแล้วก็ฟิตหนักจนคนอื่นตามไม่ทัน

 

ฟังแล้วมันก็เป็นไปได้ใช่ไหมครับ

แต่นั่นแหละครับ ... การที่เราจะเลือกแบบไหนมันก็เป็นการตัดสินใจของเรา

และสิ่งที่เราเลือกในแต่ละทางแยกของตัวเลือกนั้น จะสะสมเป็น “เอกลักษณ์ทางความคิด” ของผู้สร้างสรรค์งานครับ

 

----------------------------------------------

จากตัวอย่างงานของผม ขอสรุปเนื้อหาแบบกลาง ๆ สำหรับการประยุกต์ใช้ในงานอื่นได้ดังนี้

 

1. เริ่มต้นจากตัวเลือกคู่ตรงข้ามที่เราจะใช้เป็นหลัก

2. คิดต่อยอดเพื่อหาคู่ตรงข้ามด้านอื่นที่มาเสริมรายละเอียด ทั้งด้านที่ส่งเสริมและขัดแย้ง 

3. หาโอกาสเชื่อมโยงประเด็นเนื้อหาให้เกี่ยวข้องกับธีมหลักของเรื่อง เพื่อสร้างความเฉพาะตัวให้กับงาน

4. ความขัดแย้งภายในตัวละครเป็นจุดที่เพิ่มความน่าสนใจ แต่อย่าละเลยความสมเหตุสมผล

5. การวางตัวละครอย่างมีรายละเอียดและมีการเชื่อมโยง จะนำไปสู่พล็อตได้เอง

6. ทุกทางเลือกที่เราเลือกจะเป็นสไตล์งานของเรา (แต่อย่าลืมเรื่องความสมเหตุสมผลในบางทางเลือกด้วย)

 

 

เท่านี้ก็จบในส่วนของความหลากหลายของเนื้อหาตรงข้ามที่อยู่ในคนสองคนแล้วนะครับ แต่เพราะการ์ตูนของเรามันไม่ได้มีแค่คนสองคนเสมอไป การมีตัวละครประกอบเพิ่มเติมจะช่วยสร้างสีสันและต่อยอดเนื้อหาไปได้ไกลมากขึ้น และบางทีอาจจะทำให้ตัวหลักมีนิสัยบางอย่างเพิ่มเติมเพื่อตอบรับตัวละครใหม่ด้วย

ความเป็น "คู่ตรงข้าม" นี้ยังสามารถช่วยเป็นแนวคิดในการเพิ่มตัวละครเช่นกัน ซึ่งเราจะพูดกันต่อในตอนหน้าครับ

-------------------

 

สุดท้ายนี้ ใครอยากรู้อะไรเพิ่มเติมก็คอมเม้นต์มาได้นะครับ จะได้เก็บไว้พิจารณาเป็นหัวข้อในการเล่าประสบการณ์ในโอกาสต่อไปครับ

Comments

Write your comment...